17/09/2017: De Vallei van de Zeven Kastelen

Vandaag geen wekker. We hebben redelijk geslapen. Remco begint aardig te hoesten. Dat is al niet leuk, maar ’s nachts nog minder. Wat ons wel erg is meegevallen is de grote van het bed. Nou ja, euhm grote, kleine van het bed. We hebben elkaar vannacht niet geslagen, geschopt of in de weg gelegen. Heel fijn.

We besluiten niet al te veel te haasten dus ik maak op mijn gemakje het ontbijt terwijl Remco nog even lekker blijft luieren in bed. Het is ontzettend mistig dus ik hoop wel dat we de zon nog gaan zien vandaag.

Na het ontbijt doe ik de afwas en gaat Remco zich maar eens scheren en aankleden. Dit is ook altijd even je draai vinden in de caravan maar het verloopt zonder al teveel kleerscheuren en gemopper.

Omdat het nog redelijk bijtijds is pak ik mijn kleurspullen nog even tevoorschijn en Remco pakt nog even zijn laptop tevoorschijn.

Rond een uurtje of 11 stappen we in de auto om te beginnen aan onze roadtrip. Ik ben al aardig wat keren in Luxemburg geweest maar de route die we vandaag gaan rijden is ook voor mij nieuw.

Bij de camping moeten we de route meteen wijzigen omdat de brandweer de weg heeft afgesloten. Dus even voor de kenners, we komen niet langs de ’35 koeien’

De autoroute brengt ons door de regio Guttland. Dit gebied ligt net buiten de hoofdstad. Het gebied bestaat uit charmante dorpjes, imposante kastelen en mysterieuze burchten. En juist hierom gaan we die kant op. We gaan ‘De Vallei van de Zeven Kastelen’ bezoeken.

Onze eerste stop is bij Château Pettingen. Echt een kasteel kan je het niet noemen. Het is een waterburcht die dateert uit de 10e eeuw. In 1684 is het beschoten door de troepen van Lodewijk de XIV en tegenwoordig zijn er nog twee hoektorens en een deel van de vestingmuur over. Hetgeen wat er over is kan je wel bezoeken en daar maken we dan ook gebruik van. 

Het is niet zo dat je hier uren kan rondlopen dus we springen weer in de auto om het volgende kasteel te gaan opzoeken.

Het volgende kasteel ligt op een kwartiertje rijden. Aangekomen op de plaats van bestemming is er geen kasteel te bekennen dus toch maar even het internet erbij. Remco vindt via Google Maps het kasteel en het blijkt nog 10 minuutjes rijden. We rijden door een prachtig gebied dus dat is helemaal niet erg, zeker niet als er vanachter de bomen ineens een mooi kasteeltje tevoorschijn komt. Wat een adembenemende plek. Ik met mijn hormonen krijg er zelfs tranen van in mijn ogen. Dit kasteel ligt op privéterrein dus kunnen we niet bezoeken. We besluiten er verder omheen te rijden en wat blijkt, we komen op de plek uit waar we eerder stonden en geen kasteel konden zien.

Vanuit Mersch rijden we naar Schoenfels. Als we hier aankomen zien we al dat het een erg klein kasteel is. Je kunt het kasteel verder niet bezoeken en als we kijken naar de vorige kastelen valt deze ook wel wat tegen. We schieten wat foto’s maar besluiten dan toch om weer verder te gaan.

Château Septfontaines is het volgende kasteel dat we gaan bezoeken. We beginnen inmiddels ook wel trek te krijgen en zien een gezellig restaurantje waar we stoppen. Buiten bekijken we de menukaart. Deze is in het Frans maar we kunnen eruit halen dat ze een omelet hebben. Een omelet voor €15,- vinden ook wij te gek dus dat wordt snel een ommekeer. Ook het kasteel valt tegen. Je komt er niet bij en het parkeren zelf is ook een drama. Remco vindt toch een plekje en we kijken wat rond. Het kasteel is gebouwd in 1783-1784 door de broertjes Boch. Vlakbij het kasteel opende zij hun porseleinfabriek. In 2010 is de fabriek gesloten maar het merk Villeroy en Boch is nog enorm bekend. 

Omdat er weer delen van de weg zijn afgesloten worden we nu een stukje over de snelweg gestuurd. Het mindere hiervan is toch dat de natuur niet zo mooi is maar het fijne is wel dat er een tankstation met restaurant is. Bij het restaurant hebben ze lekkere broodjes dus we nemen allebei een panini.

Na de late lunch rijden we door naar het kasteel in Koerich. Dit kasteel trekt ons alweer meer aan omdat het eruit ziet als een ruïne. Nou, het ziet er niet alleen zo uit, het is zo. Er staat een groot hek omheen zodat we er niet in kunnen. Het gebouw staat op instorten. We wandelen er een stukje omheen maar meer is het ook niet dus dan maar weer de auto in en op pad naar het volgende kasteel. We rijden weer door mooie natuur waar we af en toe even een stop maken en genieten.

Het laatste kasteel is ook meteen het mooiste kasteel. Je kunt er naar binnen om te bezoeken en het is zelfs rolstoelvriendelijk en bereikbaar met een lift. Later blijkt dat dit komt omdat het kasteel nu gebruikt wordt als gemeentehuis. De torens mag je wel beklimmen met de trap. Hier beginnen we dan ook samen enthousiast aan. Halverwege merk ik toch dat mijn beentjes gaan trillen en durf ik niet meer verder. Ik heb toch meer hoogtevrees dan dat ik dacht. Remco besluit wel door te lopen naar boven en maakt daar nog een aantal foto’s. Kan ik beneden toch van het uitzicht genieten via de foto’s.

We hebben alle kastelen nu bezocht en beginnen met onze terugtocht naar de camping. We rijden weer lekker binnendoor terug en maken natuurlijk weer af en toe een stop om te genieten van de rust en de natuur.

Aangezien de auto niet op water rijdt en we gister al deze kant op zijn komen rijden en nu toch ook een aardig stuk hebben gereden vraagt de auto toch om benzine. Het prijsverschil met Nederland is toch enorm….

Het blijkt dat weg naar de camping nog steeds is afgesloten. We worden nu via een leuk slingerweggetje naar de camping geleid waar we toch ook nog even een stop maken en genieten van het uitzicht.

We begonnen deze dag met mist en onze winterjassen maar rond de middag werd het toch zonnig weer dus het was weer een heerlijke dag.